موشک زمین به هوای رولند:

رولند سامانه موشکی زمین به هوای کوتاه برد آلمانی-فرانسوی میباشد.رولند یکی از معدود سامانه های موشکی خارجی است که برای ارتش ایالات متحده خریداری شده است.تا بحال 4 مدل مختلف از آن ساخته شده است.

رولند-1 که ردگیری و هدایت آن دستی و نوری میباشدودر 1977 وارد خدمت شد.

رولند-2 سیستم ردگیری و هدایت آن کاملا راداری و کاملا خودکار است ودر 1981 وارد خدمت شد.

رولند- 3 با برد بیشتر وسرجنگی بزرگتردر سال 1988 و رولند وی تی 1موشک با سرعت فوق زیاد.رولند در حال حاضر توسط نیروهای دفاعی فرانسه-آرژانتین-برزیل-نیجریه-قطر-اسلوونی-اسپانیا و ونزوئلا بخدمت گرفته میشود.این موشک دیگر در آلمان-آمریکا ویا عراق استفاده نمی گردد.گفته میشود که یک موشک عراقی رولند موفق به سرنگونی یک هواپیمای آ-10 تاندربولت 2 در آغاز جنگ عراق شد هر چند که این ادعا تایید نشده است.

تکخال نیروی هوایی ایران-عباس دوران-توسط یک موشک رولند بر فراز بغداد مورد اصابت قرار گرفت.


مشخصات:

موتور:سوخت جامد دو مرحله ای/وزن:67کیلوگرم/طول:2.4متر/سرعت:1.6 ماخ/برد:8 کیلومتر/ارتفاع پرواز:5500متر/سرجنگی:6.5 کیلوگرم ماده با قابلیت انفجاری بالا/هدایت:ردگیری راداری


http://dostanma.blogfa.com/post-54.aspx

منبع

نوشته شده توسط کاوه در پنجشنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۱ |

سوخوی35 در کنار موشک R-172


موشک نوواتار(Novataro)موسوم بهKS-172AAM-L (نام دیگر:R-172) موشک هوا به هوای بسیار دور برد در دفتر طراحی Novatar توسعا یافته و تولید شده است.این موشک تنها جهت نصب بر روی هواپیماهای Su-37"Su-35 و MiG- 31 طراحی شده است.هر چند گزارش هایی مبنی بر استفاده از این موشک دوربرد بر روی آواکس های A-50 نیز منتشر شده است.هدف اصلی از طراحی این موشک،جلوگیری از پرواز آواکس و سایر پرنده های پیش اخطار بود.هر چند که به راحتی می توانست به عنوان سیستم ABM نیز به کار رود که افشای این موضوع باعث تیره تر شدن ربابط با ایالات متحده می گشت. زیرا دو طرف اتحاد شوروی سابق و ایالات متحده،پیمان ABM یا منع تولید موشک های ضد بالیستیک را امضا کرده بودند تا بدین وسیله از گسترش بی حد و حساب موشک های اس اس به نوعی جلوگیری شود.


این موشک بسیار دوربرد از سیستم هدایت راداری فعال بهره می برد و میتواند به اهدافی تا ارتفاع  100 هزار فوت که سرعتی برابر 4 ماخ دارند،هدفگیری شده و به دقت اصابت کنند،در حالی که هدف مورد نظر در حال اجرای مانورهایی تا 12g است.

هر چند نوع خاصی از رادار ناشناخته تولید شده توسط زالسون فقط جهت جنگنده هایی که از این موشک بهره می برند،ساخته شده مه طبق گزارش مامور CIA این رادار ویژه،بردی برابر 500 تا 600 در عرضی به پهنای 60 درجه را تراک میکنند، ضمن این که همانند سایر رادار های روسی از قابلیت دید پایین-شلیک به پایین نیز بهره میبرد و قادر است به اهدافی به ابعاد 50 سانتی متر مربع در ارتفاع 5 فوتی نیز شلیک شود! با این حساب جنگنده بمب افکن های رادار گریزی نظیر B-2 " F-22 و F-117 نیز میتواند به راحتی توسط R-172 شکار شوند.

طرح ها و نقشه های MiG-31"R-37" R-33 و R-172 در دهه ی 1980 از طریق یک مامور CIA با نام مستعار "دونالد" سر از ایالات متحده بیرون آورد، وی بعدها توسط KGB شناسایی و دستگیر و در اواخر دهه ی 1980 در مسکو تیر باران شد.

این موشک برای اولین بار در نمایشگاه هوایی در ابوظبی به سال 1993 بر روی سوخو 35 رویت شد. هر چند کمبود منابع مالی، مانع تولید و توسعه انبوه آن شده، اما آزمایش های پرتابی ان با موفقیت همراه بوده است. تولید این موشک در روسیه بارها به تعویق افتاده است.در سال 1997 پروژه ی این موشک کاملا روسی به محسوب می شد، ولی به سال 2002 قرار بر این شده که با تولید مشترک در هند، بر روی جنگنده های هندی Su-30MKI نصب شود .حدس زده می شود موشکKS-172 بر پایه ی همان موشک ضد هوایی (9K37M1BUK-M) طراحی شده باشد. (نام ناتو: SA-11 Gadfly)

موشک از یک راکت دو مرحله ای به عنوان موتور استفاده می کند که قادر می سازد برد زیادی معادل 400 کیلومتر (250 مایل) داشته و به راحتی به سرعت 4 ماخ دست یابد.
این موشک با سیستم ناوبری داخلی و براساس اطلاعات منتقل شده از جنگنده ی شلیک کننده، خود را به نزدیکی هدف می رساند، سپس با استفاده از رادار درونی خود، هومینگ دقیق و نهایی خود را انجام داده و سپس سرجنگی بسیار پرقدرت آن منفجر می شود.

این موشک عمدتن جهت هدفگیری بسیار دوربرد بر علیه سیستم های آواکس یا تانکرهای سوخت رسان آمریکایی یا جنگنده های محافظ ناوهای دریایی (نظیر اف14) به کار می رود، بدون آنکه وارد نبرد نزدیک با این ادوات هوایی شود.

سیستم بسیار پیشرفته ی رهگیری اهداف دوربرد، امکان سرنگونی جنگنده های استیلت آمریکایی را به راحتی فراهم می آورد. با این تفاصیل می توان گفت که یکی از دلائلی که ایالات متحده دست به طراحی AIM-152 زده است، موشکهایی جدید و بسیار دوربرد و ضداستیلت روسی نظیر R-37 و R-172 می باشند.

مشخصات فنی (تخمینی):
طول: 4/7 متر
طول بالچه ها: 75 سانتی متر
قطر موشک: 51 سانتی متر
وزن: 750 کیلوگرم
سرعت: 4 ماخ
برد: 400 کیلومتر (250 مایل)
هدایت پذیری: ناوبری اولیه و هومینگ نهایی به صورت راداری فعال
سرجنگی: 50 کیلوگرم TNT
موشکهای معادل: AIM-54C و R-33 و R-37 و AIM-152
نوشته شده توسط کاوه در یکشنبه یازدهم تیر ۱۳۹۱ |

در این گزارش به بررسی فاصله پایگاه های مهم آمریکا به ویژه پایگاه های هوایی در اطراف ایران و توان موشکی کشورمان در تهدید این مکان ها می پردازیم .
 آمریکا در ترکیه، عراق، کویت، عربستان، بحرین، قطر، امارات متحده عربی، عمان، افغانستان، پاکستان و قرقیزستان پایگاه دارد و یا از پایگاه های این کشورها استفاده می کند. هر چند که آمریکایی ها اعلام کرده اند پایگاه های خود در عربستان را تخلیه کرده اند و در حال خروج از عراق هستند اما زیرساخت های لازم برای پذیرش واحدهای ارتش آمریکا در این پایگاه ها باقی مانده، ضمن اینکه ارتش این کشورها نیز با استانداردهای آمریکایی تطبیق داده شده اند.در تبیین ویژگی های پاسخ کوبنده ایران توان موشکی سطح به سطح کشورمان را می توان به دو بخش راکت ها و موشک های بالستیک تقسیم نمود. راکت ها از نمونه های کوتاه برد با برد 8 تا 250 کیلومتر و موشک ها از کوتاه برد با 220 تا دوربرد با 2000 کیلومتر برد هستند و تفاوت اصلی راکت ها و موشک ها در وجود سامانه هدایت و کنترل در موشک ها است که باعث افزایش چشمگیر دقت آنها می شود. همچنین راکت با توجه به اینکه برای بردهای کوتاه ساخته شده ابعاد کوچکتری دارد و با استفاده از پیشران سوخت جامد، قابلیت واکنش سریع در مواقع لزوم را داشته و از نظر عمر انبارداری تا چند سال آماده شلیک است. موشک های کشورمان نیز شامل هر دو نوع پیشران سوخت جامد و مایع هستند.
در بین راکت های ساخته شده توسط متخصصان کشورمان نمونه های نازعات-10-اچ با بیشینه برد 130 کیلومتر، زلزال-3 با برد 200 و زلزال-3-بی  با برد 250 کیلومتر برای اصابت به پایگاه های دشمن در منطقه مناسب بوده و در بین موشک ها نیز همگی آنها یعنی گونه های مختلف فاتح-110، قیام، شهاب-2 و 3، قدر، عاشورا و سجیل-1 و 2 دورترین پایگاه های دشمن را مورد تهدید قرار می دهند.با توجه به اهمیت قدرت هوایی در راهبرد نظامی آمریکا و اتکای این کشور به توان هوایی خود و همچنین ارزش مالی تجهیزات هوایی و دشواری نسبی جایگزنی آنها توسط نیروی کاربر بیشتر به پایگاه های هوایی آمریکا در منطقه اشاره می نماییم. همچنین توجه داریم که با از کار افتادن فرودگاه ها و هواپیماهای ترابری، توان دشمن برای پشتیبانی سریع از نیروهای خود در منطقه و حتی پذیرش جنگنده های پرواز کرده از بین خواهد رفت. بعلاوه با توجه به نزدیک نشدن این هواپیماها به محدوده آتش سامانه های پدافند هوایی کشورمان، از این نظر در امنیت قرار می گیرند و از اینرو باید روی زمین مورد حمله قرار بگیرند.
بیشترین پایگاه های نظامی آمریکا در کشورهای افغانستان و کویت قرار داشته و شامل پایگاه های هوایی و کمپ های استقرار نیروهای زمینی است. فواصلی که برای پایگاه های آمریکا در کشورهای منطقه ذکر می کنیم شامل کمترین فاصله از مرزها یا جزایر کشورمان است که به صورت مسافت مستقیم محاسبه شده و در صورت لزوم شلیک موشک از عمق کشور طبیعتاً برخی از سلاح های ذکر شده در هر مورد قابل استفاده نیستند. هر چند به نظر می رسد در پاسخ اولیه شلیک از عمق مد نظر قرار گیرد اما با این وجود همگی راکت های معرفی شده در مراحل بعدی پاسخ موشکی مورد توجه خواهند بود.
کشور کوچک کویت که بیشتر شبیه به یک پادگان بزرگ نظامی آمریکا است در بر دارنده دو پایگاه هوایی و 6 کمپ نیروهای ارتش این کشور است. پایگاه هوایی علی السالم با 115 کیلومتر فاصله از مرزهای کشورمان، به راحتی توسط تمامی راکت ها و موشک های نام برده در این گزارش قابل تهدید است. مجموعه آشیانه های این پایگاه در دو منطقه جنوب و شمال غربی و محوطه نگهداری هواپیماهای ترابری نیز در شرق آن قرار دارند. طول باندهای این پایگاه هوایی حدود 3000 متر بوده بنابراین ظرفیت پذیرش عمده هواپیماهای سبک ودیگر فرودگاه نظامی کویت که برای آمریکایی ها آغوش باز کرده پایگاه هوایی احمد الجابر با 134 کیلومتر فاصله از ایران است و راکت های زلزال و انواع موشک های بالستیک کشور می توانند به آن برسند. این پایگاه عظیم با چهار مجموعه آشیانه مستحکم بتونی و تعداد زیادی آشیانه سایبانی و باندهایی با بیشینه طول 3000 متر قابلیت پذیرش انواع هواپیماهای نظامی را دارد.به گزارش مشرق، کمپ های استقرار نیروهای ارتش آمریکا نیز بجز کمپ درمانی نیویورک شامل کمپ های Doha با 94 کیلومتر،  Buehringبا 104،  Spearheadبا 109، Patriot با 123 و arifjan با 126 کیلومتر فاصله از ایران هستند. همگی این مکان ها در تیرس همگی راکت ها و موشکهای سطح به سطح معرفی شده هستند و از این نظر کار نیروهای موشکی کشور ساده تر می شود.
در شرق کشورمان هر چند که دورترین منطقه در خاک افغانستان تنها در حدود 1220 کیلومتر از مرزها فاصله دارد اما چهار فرودگاه نظامی که بیشتر مورد استفاده نیروهای آمریکایی است در فواصلی بسیار کمتر این مقدار قرار دارند و در نتیجه تنوع موشک های قابل استفاده برای ایران بیشتر نیز می شود. پایگاه هوایی بگرام که محل استقرار عمده هواپیماهای ترابری و جنگنده های آمریکایی و سایر کشورها است در فاصله 730 و فرودگاه کابل در فاصله 732 کیلومتری مرز ایران قرار دارند. پایگاه بگرام با طول باند 3 کیلومتر پذیرای هواپیماهای ترابری سی-130هرکولس، سی-17گلوبمستر2، هواپیمای پشتیبانی نزدیک A-10 و انواع بالگردها شده است. با توجه به استقرار این پایگاه ها در عمق متوسط، موشک های قیام با برد 800 کیلومتر، شهاب-3 با برد 1300 تا 1800، قدر، سجیل و عاشورا با برد 1800 تا 2000 کیلومتر توانایی اصابت به آنها را دارند.از سایر پایگاه ها و فرودگاه های مهم افغانی ها می توان به فرودگاه قندهار در فاصله 387، شیندند در 124 و هرات در 122 کیلومتری مرز ایران اشاره کرد که اولی توسط موشک های شهاب2 و قیام و دو تای دیگر به راحتی توسط راکت های زلزال و موشک های بسیار دقیق فاتح-110 و  همچنین نمونه های دیگر قابل تهدید هستند.اما به راستی ابَرپایگاه(Super Base) آمریکایی ها در منطقه پایگاه هوایی العدید در قطر است. هر چند این کشور از روابط خوبی با جمهوری اسلامی ایران برخوردار است اما مواضع اخیر این کشور در قبال مسئله سوریه نشان داده است که همچنان آمریکا می تواند روی آن حساب باز کند.این پایگاه که تقریباً در مرکز کشور کوچک قطر واقع شده 278 کیلومتر با سواحل کشورمان فاصله داشته و کلکسیونی از انواع هواپیماهای آمریکایی در آن یافت می شود. هواپیماهای بمب افکن تقریباً پنهانکار(رادارگریز) بی-1بی، ترابری سی-17، سی-130، سوخت رسان های کی-سی-135 و کی-سی-10، هواپیماهای گشت دریایی اوریون و هواپیمای جاسوسی الکترونیکی جوینت استارز در این مکان مشاهده می شود و گزارش شده که جنگنده های اف-16 نیز در آن موجود هستند. این پایگاه در برد موشک های فاتح-110 و انواع موشک های میانبرد و دوربرد بالستیک کشور قرار دارد. محوطه باز این پایگاه که چند ده فروند از انواع هواپیماهای گرانقیمت و بزرگ نام برده در آن وجود دارد بهترین هدف برای سرجنگی خوشه ای موشک های بالستیک هستند و با توجه به گستردگی محوطه قطعاً بسیاری از این هواپیماها منهدم شده یا آسیب جدی خواهند دید.بعد از این پایگاه باید به محل استقرار ناوگان پنجم دريايي آمریکا در بحرین اشاره کرد که تنها 200 کیلومتر از سواحل کشورمان فاصله داشته، چندین فروند ناوشکن و ناو آمریکایی با تجهیزات و تسلیحات در آن مستقر بوده و به همراه راکت های زلزال، تمامی موشک های کوتاه تا دوربرد کشور نیز توانایی اصابت به آن را دارند هرچند که با توجه به ماهیت هدف، استفاده از موشک به دلیل خطای بسیار کم مفیدتر است. نوع دریایی موشک فاتح-110 با نام خلیج فارس با برد 300 کیلومتر که به طور ویژه توانایی مورد اصابت قرار دادن کشتی ها را دارد نیز برای تهدید این پایگاه دریایی بسیار مناسب است. موشک کروز ضدکشتی قادر که به گفته وزیر محترم دفاع بردی بیش از 200 کیلومتر دارد نیز می تواند در صورت خروج کشتی های مستقر در این پایگاه دریایی و کمی فاصله گرفتن از پایگاه از چند منطقه از سواحل کشور شلیک شده و  آنها را مورد اصابت قرار دهد.دیگر محل مهم مورد استفاده آمریکایی ها در بحرین پایگاه هوایی شیخ عیسی نیروی هوایی این کشور است که 238 کیلومتر دورتر از سواحل کشورمان بوده و علاوه بر تمامی موشک های بالستیک کشور، راکت زلزال-3بی نیز توانایی رسیدن به آن را دارد. هواپیماهای سی-17، پی-3اوریون و جنگنده اف-16 در این پایگاه که دو باند با طول نهایی نزدیک به 3800 متر دارد قابل مشاهده است. همچنین جنگنده های اف-18، هواپیماهای جنگ الکترونیک ئی-آ-6-بی پراولر نیز در مقاطعی در این پایگاه مستقر بوده اند.دیگر پایگاه بزرگ آمریکا در منطقه پایگاه هوایی الظفره در امارات متحده عربی است. این پایگاه بسیار بزرگ دارای دو باند اصلی با طول نهایی در حدود 4200 متر و دو خزشراه سرتاسری در کنار هر یک از آنها است. خزشراه راه های فرعی متعدد، 50 آشیانه سایه بانی و تعداد زیادی آشیانه بتنی در این محل یافت می شود که 253 کیلومتر از سواحل و 184 تا 225 کیلومتر از جزایر کشورمان در خلیج همیشه فارس فاصله دارد
وسعت تأسیسات این پایگاه که با پایگاه العدید قطر قابل مقایسه است این گمانه را بوجود می آورد که شاید آمریکایی ها به فکر روزی که نتوانند از قطر علیه ایران اجرای عملیات کنند بوده اند. این پایگاه توسط انواع موشک های بالستیک کشور قابل دستیابی بوده و هواپیماهای بزرگ سوخت رسان کی-سی-135 و آواکس ئی-3سنتری در آن اهداف بسیار ارزشمندی برای سلاح های ایرانی به حساب می آیند.
پایگاه هوایی thumrait عمان به عنوان محلی که فعالیت های آمریکایی ها بیشتر در آن به چشم می خورد در 963 کیلومتری کشورمان واقع شده و تنها موشک های بالستیک دوربرد شهاب-3، قدر، عاشورا و سجیل توانایی اصابت به آن را دارند.
یکی دیگر از مراکزی که توسط آمریکایی ها و بیشتر برای امور ترابری و تجسسی مورد استفاده قرار می گیرد فرودگاه مناس در قرقیزستان است که 1344 کیلومتر با مرزهای کشور فاصله داشته و موشکهای شهاب-3 بهسازی شده، عاشورا، قدر و سجیل می توانند از خجالت دشمنانی که در در خانه دوست قدیمی جا گرفته اند درآیند.اما در بین فهرست مراکز نظامی آمریکا در منطقه، پایگاه هوایی اینجرلیک ترکیه از جایگاه ممتازی برخوردار بوده و با پایگاه العدید قابل مقایسه است. هر چند که حضور طولانی مدت انواع پرنده های آمریکایی در این پایگاه در کشور ترکیه باید مایه شرمساری این کشور باشد اما گویا این محل در آینده نیز میزبان مزدوران حکومت مستکبر آمریکا، بمب افکن های دوربرد و بمب های اتمی آنها خواهد بود. این پایگاه در فاصله 875 کیلومتری از مرزهای ایران و در شمال غربی مرزهای سوریه قرار داشته و بزرگترین هواپیماهای زرادخانه نظامی آمریکا در آن مستقر هستند. این پایگاه توسط موشک های دوربرد ایرانی قابل تهدید است.
در بین پایگاه هایی که مورد استفاده آمریکایی ها هستند نام چند محل در پاکستان نیز به چشم می خورد که شامل دو پایگاه مهم شمسی در فاصله 199 کیلومتری و شهباز در فاصله 527 کیلومتری است. طبق مطالب موجود در رسانه های تخصصی نظامی، از پایگاه شمسی برای پرواز هواپیماهای بدون سرنشین استفاده می شود. هر چند حکومت پاکستان در حال حاضر روابط خوبی با ایران دارد اما عدم ثبات سیاسی در این کشور طی دو دهه اخیر قابل توجه بوده و ممکن است در شرایطی تهدیدهایی برای کشور نیز از این ناحیه پدید آید. پایگاه شمسی توسط مدل 3بی راکت زلزال و تمامی انواع موشک های بالستیک کشور قابل تهدید بوده و پایگاه شهباز نیز توسط موشک های بالستیک میانبرد و دوربرد قابل اصابت است. البته در پی کشته شدن تعدادی از نظامیان پاکستانی توسط هواپیماهای بدون سرنشین مستقر در پایگاه شمسی، پاکستان مخالفت خود را با ادامه دسترسی آمریکا به این پایگاه و تخلیه آن اعلام کرده که باید دید تا چه اندازه ممکن خواهد شد.

برد موشک های ایران

پس از اشغال کویت توسط عراق پایگاه های زیادی در عربستان در اختیار آمریکایی ها قرار گرفت ولی بعدها تخلیه شده و امروزه تنها صحبت هایی از حضور محدود برخی واحدهای هوایی آمریکا در پایگاه هوایی شاهزاده سلطان در 575 کیلومتری مرزهای ایران است و موشک های میانبرد و دوربرد ایران توانایی اصابت به این پایگاه را دارند.
هر چند سامانه های دفاع هوایی آمریکا در کشورهای مختلفی در منطقه مستقر شده اند اما شلیک موشک های دوربرد و بسیار دقیق ایرانی از عمق خاک کشور به عنوان پاسخ اولیه و همچنین سرعت بسیار بالای آنها در برخورد با هدف که بیش از 10 تا 12 برابر سرعت صوت عنوان شده کار دشمن را برای انهدام این موشک ها عملاً غیر ممکن می کند. هر چند که برخی اجزای خود این سامانه های پدافند هوایی می توانند بخشی از اهداف اولیه پاسخ موشکی کشورمان باشند.
همچنین شلیک همزمان و از چند جهت تعداد زیادی موشک و راکت نیز راه حل دیگری برای عبور راحت تر از حریم این سامانه ها است. علاوه بر این سامانه های موشکی هواپرتاب دورایستا و موشک های ضدرادار نیز در کشور برای سرکوب پدافند هوایی دشمن آماده اجرای عملیات بوده و کار موشک های بالستیک کشورمان را ساده تر می سازند.موشکهای ایرانی دارای پتانسیل های بالایی هستند که بیگانه گان سعی در ناکارآمد نشان دادن آنها یا کوچک کردن ارزش کار داشمندان ایرانی هستند. در برخی از مواقع ایران را به وابستگی به کره شمالی متهم می کنند. انشالله اگر مجالی باشد بقیه هم شامل :

    * شهاب-1
    * شهاب-2
    * شهاب-3
    * قدر یا عاشورا
    * سفیر امید
    * سجیل-1
    * سجیل-2

معرفی موشک شهاب-1 یا SCUD B



تلاش های ایران برای ساخت موشک های بالستیک با برد زیاد و توپخانه هایی بابرد  بالا را میتوان به سه دوره زمانی تقسیم کرد.دوره اول بین سال های(1977- 1979).دوره دوم در خلال جنگ با دشمن بعثی حوالی سالهای(1980- 1988) و دوره سوم بعد از جنگ در سال(1988)به بعداز مرحله دوم به بعد ساخت موشک وارد فاز جدیدی شدو ساخت و طراحی موشک ها به تعداد بالا و همزمان با شرایط خاص انجام شد.(میتوان عنوان کرد که با توجه به اینکه ایران در خلل جنگ 8 ساله تاثیر موشک های بالستیک و فناوری موشکی را درجنگ و استراتژی دفاعی به خوبی درک کرد و بعد از جنگ به سمت استراتژی دفاع موشکی نامحدود روی اورد).

موشک های هدایت شونده که در زمان شوروی سابق طراحی شده بودند و مدل های مدرنیزه شد شبیه آن (پیش از هر چیز توسط کره شمالی) در حال حاضر هنوز هم بعنوان اساس طراحی های فنی در زمینه موشک های بالستیکی به شمار می روند. اما به هر ترتیب سکوی توسعه برنامه های موشکی ایران و فناوری های مربوط به آنها در مجموع SCUD های شوروی و "بچه" ها و "نوه" های آن در کره شمالی است. موشک های SCUD و نمونه های مشابه آن به طور گسترده ای در سالیان اخیر در جنگ "ایران-عراق" مورد استفاده قرار گرفتند.

بعد از پایان جنگ ایران کوشید که با کمک گرفتن از خارج کشور به توسعه فناوری موشکی خود بپردازد. برنامه موشکی ایران به سرعت پیش رفت و باعث حیرت جهانیان گشت. بعد از جنگ,ایران به ازمایش موشک هایی با سوخت مایع روی اورد از جمله موشک SCUD-Bکه به وسیله مهندسی معکوس ساخته شده بود. نمونه بومی موشک اسکاد-بی به نام شهاب-1 شناخته می شد که دوباره طراحی و ساخته شده بود.

ایران اولین موشک های SCUD خود را بعد از آغاز جنگ عراق-ایران بدست آورد. بخش اندکی از آنها را از لیبی و در ادامه (بخش اعظم آنها) از کره شمالی دریافت نمود.

این مجموعه های موشکی در اختیار نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران قرار گرفتند. در ماه مارس سال 1985 ایرانی ها برای اولین بار اهداف عراقی را هدف حملات موشکی قرار دادند.

شدیدترین موشکباران توسط SCUD ها طی 52 روز در سال 1988 انجام شد. این دوره را متعاقبا دوره "جنگ شهرها" نامیدند. در آن زمان ایران 77 فروند موشک SCUD به بغداد، موصل، کرکوک و تکریت شلیک کرد.

تاریخچه مختصر شهاب-1:

    * سال 1985- ایران خرید موشک های "اسکاد-بی" را از لیبی برای استفاده در جنگ علیه عراق آغاز کرد. در حدود 20 فروند موشک و دو سکوی پرتاب سیار آن بر پایه خودرو "ماز-534 آر" خریداری شد.
    * سال 1986- لیبی به صادر کننده اصلی موشک های "اسکاد-بی" به ایران مبدل می شود. سوریه نیز صدور این موشک ها به ایران را آغاز می کند اما به تعداد محدود.
    * سال 1987- تلاش ایران برای راه اندازی تولید موشک های "اسکاد-بی" با ناکامی مواجه می شود. طی پنج سال بعد جمهوری اسلامی 200-300 فروند موشک "اسکاد-بی" و 6-12 سکوی پرتاب سیار از کره شمالی خریداری کرد.
    * سال 1988- ایران بر اساس موشک های "اسکاد-بی" تولید موشک های داخلی "شهاب-1" را آغاز می کند اما به تعداد محدود.
    * سال 1988- ایران اولین پرتاب آزمایش موشک های بالستیکی "اسکاد-بی" با برد 320 کیلومتری و کلاهک 985 کیلوگرمی را انجام می دهد. تدارک انجام این پرتاب با کمک کره شمالی انجام شد.

بر اساس اطلاعات فعلی ایران در سال 2006 از 300 تا 750 فروند موشک "شهاب-1" (SCUD-B) و "شهاب-2" (SCUD-С) برخوردار بوده است.

مشخصات:

    * نام ناتو: Scud-B
    * نام در آمریکا: SS-1c
    * نام روسی: R-17/R-300
    * سال طراحی: 1964
    * طول: 11.25 متر
    * قطر: 0.88 متر
    * وزن: 5,900 کیلو گرم
    * برد: 300 کیلو متر
    * وزن کلاهک: 985 کیلو گرم
    * دقت: 450 متر
    * تراست: Effective: 13,160 Actual: 13,300-13,380 کیلو گرم
    * زمان سوزش: 62-64 ثانیه
    * نوع: تاتیکال
    * سوخت: TM-185: 20% Gasoline 80% Kerosene
    * اکسید کننده (ترکیب کننده): AK-27I 27% N2O4 73% HNO3 Iodium Inhibitor
    * تعداد مرحله: تک مرحله ای
    *

   

موشک شهاب۳:

      شهاب ۳ یک موشک‌ بالیستیک میان‌برد سوخت مایع تولید ایران است که بر اساس موشک نودونگ طراحی شده‌است. طراحی این موشک به پروژهٔ مشترک موشک‌های بالیستیک ایران و کره شمالی در دهه ۱۹۸۰ باز می‌گردد که موشک دوربرد نودونگ در جریان آن تولید شد. نخستین آزمایش نودونگ که بر اساس طرح کلی خانواده موشک‌های روسی اس‌اس-۱ اسکاد تولید شده بود در دهه ۱۹۹۰ به طور مشترک توسط دو کشور ایران و کره شمالی انجام شد. اما پس از آن این همکاری به پایان رسید و ایران موشک شهاب ۳ را بر اساس نمونه‌های آزمایشی نودونگ-۱ که در سال ۱۹۹۳ دریافت کرده بود طراحی کرد. تمرکز اصلی تحقیقات کره‌ای‌ها در نودونگ و تفاوت اصلی آن با اسکاد ساخت موتوری بزرگ‌تر و پرقدرت‌تر از موتور موشک‌های اسکاد بوده که بتواند قدرت پیشرانه بیشتری را تولید کند. اولین نسخه شهاب۳ در تابستان سال ۲۰۰۳ وارد خدمت رسمی در نیروهای مسلح ایران شد. برد این موشک با کلاهک ۱۲۰۰ کیلویی تا ۱۳۰۰ کیلومتر، با کلاهک ۱ تنی تا ۱۵۰۰ کیلومتر و با کلاهک ۸۰۰ کیلویی تا ۱۷۰۰ کیلومتر اعلام شده‌است.
       
      پیشینه :موشک شهاب ۳ از سال ۲۰۰۲ تاکنون به طور رسمی ساخته می‌شود. این موشک یک موشک میان برد بالستیک است که در ابتدای آزمایش‌ها، ۱۳۰۰ کیلومتر برد داشت که با تلاش مهندسان ایرانی بهینه شد و برد آن به ۲۱۰۰ کیلومتر رسید. آزمایش‌های این موشک از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۲ ادامه داشت و سرانجام در تیرماه سال ۱۳۸۲ رسماً به آمار موشک‌های ایرانی افزوده شد. این موشک از سوخت مایع برای تهیه نیروی پیشران استفاده می‌کند. این موشک برای نخستین بار در میدان آزادی و در هفته دفاع مقدس سال ۱۳۷۷ به نمایش همگان درآمد.
    *
      ویژگی‌ها:
    *

      وزن این موشک ۱۶ تن و قطر آن ۱٫۳ متر و طول این موشک در حدود ۱۶متر می‌باشد. وزن خشک این موشک ۲۱۸۰کیلوگرم است و قادر به حمل یک کلاهک ۷۶۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرمی می‌باشد. این موشکها ۱۷ متر طول دارند و قادرند کلاهکی به وزن ۱۰۰۰ کیلوگرم را تا مسافت ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلومتر حمل کنند. در نمونه جدید که در رزمایش پیامبر اعظم در سال ۱۳۸۷ آزمایش شد، برد این موشک به ۲۰۰۰ کیلومتر ارتقا یافته‌است.[۳] موتور موشک شهاب۳، ۲۶۷۶۰کیلوگرم نیروی رانش تولید می‌کند که برای طی مسافت ۲۰۰۰ کیلومتر کافی است. اگر بخواهند برد آن بیشتر شود، از کلاهک‌های کم وزن‌تر استفاده می‌کنند و به همین دلیل، وزن کلاهک‌های از ۷۶۰ تا ۱۱۵۸کیلوگرم متفاوت است. یکی از نکات جالب توجه موشک مذکور، دقت هدف‌یابی و رهگیری است که با کمترین میزان خطا، هدف را منهدم می‌کند.

  • موشک شهاب3

  •     * عملکرد: موشک بالستیک میان‌برد
        * سازنده: سازمان هوا و فضای ایران
        * طول: ۱۶٫۵۸ متر
        * وزن: ۱۷۸۰ کیلوگرم در مدل اولیه و ۲٫۱۸۰ کیلوگرم در مدل‌های بعدی
        * قطر: ۱٫۳۸ متر
        * برد: ۱۳۰۰ کیلومتر در مدل اول و ۲۵۰۰ کیلومتر در مدل‌های بعدی
        * موتور: موتور تک مرحله‌ای با سوخت مایع در مدل اولیه و سوخت جامد در مدل بعدی
        * وزن پرتاب: ۱۷۴۸۰ کیلوگرم
        * کلاهک: بین ۷۰۰ تا ۱۲۰۰ کیلوگرم
        * دقت: ۱۹۰mCEP
        * زمان ساخت: ۱۹۹۷


    شهاب ۳-ب :

    موشک شهاب ۳-ب، نسخه بهبود یافته نسخه اولیه موشک شهاب ۳ است که دارای بردی در حدود ۲۰۰۰ کیلومتر است. بر اساس ادعای منابع اطلاعاتی غربی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از ابتدای سال ۲۰۰۸ میلادی، تولید انبوه موشک شهاب ۳-ب را آغاز کرده‌است. بر اساس گزارش منابع اطلاعاتی غربی، خط تولید شهاب ۳-ب دارای ظرفیت تولید کنونی «۷۵ موشک» در سال است.[۴]

    موشک شهاب ۳-ب، دارای کلاهک هزار کیلوگرمی است. این موشک دارای درصد خطای ۳۰۰ متر است و به سامانه موقعیت‌یاب جهانی مجهز شده‌است. این سامانه این امکان را می‌دهد که حتی پس از پرتاب‌شدن و در صورت نیاز به تصحیح مسیر، جهت و موقعیت موشک تغییر پیدا کرده و در نتیجه موشک به اهداف احتمالی بهتر و دقیق‌تر هدایت شود.[۴]

    با توجه به برد بالای این نوع موشک بحث‌هایی در مورد استفاده احتمالی ایران از این موشک علیه اسرائیل در صورت بروز جنگ، وجود دارد


    موشک قیام: 
  •  وزیر دفاع و پشتیبانی   نیروهای مسلح درسخنان پیش از خطبه نماز جمعه تهران ‌گفت :افزایش قابل توجه دقت موشک " قیامِ یک " در مقایسه با موارد مشابه، از ویژگی های این موشک است.

    سردار  وحیدی افزود: این موشک با سیستم هوشمند می تواند مسیر پروازی را به شکل هوشمند طی کند و قدرت اصابت موشک به خودش را به شدت کاهش دهد که توان جدیدی در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی است.

    وی همچنین با بیان اینکه موشک "قیام یک" موشکی در کلاس جدید، زمین به زمین و با سوخت مایع است، سرعت عملیاتی و مانورپذیری آن را از دیگر قابلیت های عملیاتی این موشک برشمرد.

    وزیر دفاع تصریح کرد: این موشک با ویژگی های فنی و قدرت تاکتیکی جدید وارد میدان شده است که بالک ندارد و جز معدود موشک هایی است که از چنین توانمندی هایی برخوردار است.

    سردار وحیدی همچنین افزود: امروز صنعت دفاعی کشورمان به مظهر کارآمدی نظام و نماد شکست استراتژی دشمن تبدیل شده است .

    وی با بیان اینکه امروز فرزندان ایران در صنایع دفاع ، هواپیماهای جنگی ؛ ماهواره ؛ موشک ؛ناوشکن ؛ زیر دریایی و ناوچه می سازند به ساخت انواع تانکهای مورد نیاز و نفر برها و سیستم های جنگ الکترونیک و رادار در کشور اشاره کرده و گفت : امروز چیزی نیست که نیروهای مسلح بخواهند و صنایع دفاعی نتواند بسازد.

    وزیر دفاع با تاکید بر اینکه امروز در صنعت دفاعی به خود کفایی رسیده ایم گفت: ‌امروز صنعت دفاعی کشور به نماد شکست راهبرد و اراده دشمن تبدیل شده است

    در اینجا مابنانداریم گفته های پیشین را اینجا تکرار کنیم .بلکه در این پست قصد داریم با مراجعه به فناوریهای مشابه نگاه عمیقتری به فناوری موشک قیام-1 داشته باشیم.

    از تصاویر منتشر شده چنین برداشت میشود که قیام-1 بر اساس فناوری بکار رفته در موشک شهاب-2 که خود نیز برگرفته از موشک اسکاد-سی کره ایست ساخته شده باشد . اما با این حساب نمیتوان قیام را کپی شهاب-2 دانست زیرا ابعاد و طول بیشتری دارد و برد آن نیز 300 کیلومتر بیشتر از شهاب-2 است. در ضمن بالکهای معمول شهاب-2 نیز در ساختار قیام وجود ندارد.

    این 300 کیلومتر اضافه برد در قیام در حالی تامین شده است که وزن کلاهک آن تنها چند کیلوگرم نسبت به شهاب-2 کمتر است .

    معمولا 3 راه برای افزایش برد موشکها وجود دارد:

    1- کاهش جرم کلاهک و افزایش میزان سوخت

    2- کاهش جرم بدنه و ساختار موشک با حفظ جرم کلاهک و افزودن به جرم سوخت

    3- افزایش توان موتور موشک

    قیام را بایستی نمونه باز طراحی شده موشک شهاب-2 دانست که مزیتهای بیشتری نسبت به آن دارد. به نظر میرسد که متخصصان ایران با حذف بالک و طراحی یک بدنه سبک توانسته اندفضای بیشتری برای سوختگیری آن  تامین کنند. در اینجا دو نکته را باید در نظر بگیریم:

    1- برد قیام 800 کیلومتر است  و کلاهکی به جرم 746 کیلوگرم را حمل میکند. در حالیکه موشک شهاب-2 با کلاهک 750 کیلوگرمی 500 کیلومتر برد دارد. برای تامین 300 کیلومتر برد اضافه نسبت به شهاب-2 لازم است که حدود 1500 کیلوگرم از جرم ساختار موشک کاسته شده و همین میزان سوخت به آن تزریق شود.

    2- بدنه شهاب-2 از فولاد ساخته شده است اما اطلاعاتی در مورد جنس یدنه قیام در دست نیست. البته به لحاظ ظاهری حذف بالکها کمک شایانی به کاهش وزن بدنه موشک کرده است.- قیام از کلاهکی جداشونده استفاده میکند . تصاویر نشان میدهد که کلاهک قیام بسیار شبیه به کلاهکهایی است که در موشکهای قدر- سجیل و شهاب-3 بی وجود دارد. جدایش کلاهک باعث افزایش دقت اصابت به هدف در این موشک میشود. حتی اگر کلاهک از موشک جدا نشود نیز دقت آن از موشکهای شهاب-2 بیشتر است به علت بدنه جمع و جور تر . لازم بذکر است چنانچه بدنه موشک از مواد سبک ساخته شده باشد لازم است که کلاهک  پیش از رسیدن به ارتفاع پایین از آن جدا شود.

    4-سرعت موشک  قیام با سرعت شهاب-2 یکی است در حالیکه که طول و برد آن بیشتر است . این نکته میتواند مبین این مسئله باشد که ایرانیان علاوه بر کاهش جرم بدنه توان موتور را نیز افزایش داده اندکه البته با توجه به توانایی بالای ایران کار چندان دور از ذهنی  نیست.

    این برد 800 کیلومتری قیام توانایی استراتژیک ایران را برای هدف قرار دادن منافع دشمن در این محدوده به شکل قابل توجهی افزایش داده است.

    منابع خارجی طول قیام را کوتاهتر از شهاب-2 ارزیابی کردند اما در بنر نصب شده در نمایشگاه دفاعی ایران طول آن 5 متر بزرگتر از طول شهاب-2 ذکر شده.است. در حالیکه طبق اطلاعات بنر  وزن موشک تنها 100 کیلوگرم بیشتر از شهاب-2 است.

    اگر طبق اطلاعات منتشر شده غربی بخواهیم حساب کنیم طبعا قیام نمیتواند بردی معادل 800 کیلومتر داشته باشد زیرا ما به التفاوت وزن آن در هیچ جای دیگر جبران نشده... مثلا وزن سوخت بیشتر نشده چون طول موشک افزایشی نداشته است. قطر موشک هم   0.88 متر ذکر شده  که با این تفسیر طبعا قیام نمیتواند برد خیلی بیشتری نسبت به شهاب-2 داشته باشد.

    اما اگر طبق اطلاعات منتشر شده از داخل محاسبه کنیم این افزایش یرد کاملا منطقی به نظر میرسد. در این اطلاعات طول موشک قیام 16 متر ذکر شده که 5 متر از شهاب-2 بزرگتر است . و طبعا این افزایش طول ناشی از بزرگ شدن مخازن سوخت و افزایش حجم سوخت موشک برای پیمایش مسیر طولانیتری است.

    به نظر نگارنده  ارزیابی بر اساس اطلاعات داخلی دقیقتر است .  بهترین تفسیر میتواند اینگونه باشد که بالکها حذف شدند و بدنه موشک نیز سبکتر شده. این کاهش وزن نیز به کاربر اجازه میدهد سوخت بیشتری درون مخزن موشک داشته باشد که درنهایت لازم است طول مخازن نسبت به قبل بزرگتر شود. به نظر میرسد که این کاهش وزن هم حدود 1 تن یا بیشتر باشدکه باعث افزایش 300 کیلومتری در برد موشک شده است.

    مختصات کلی موشک قیام

    16متر     طول کلی موشک
    14متر     طول موشک غیرمسلح
    0.88 متر     قطرموشک

        TM-185 /AK-27I

    Kerosene /
    73%HNO3 +27%N2O4     نوع سوخت
    ؟     جرم سوخت

        )    S5.2 (9D21)
        نوع موتور موشک
     130.6     Thrust s.l. (kN)میزان نیرومحرکه
     149.7     Thrust vac (kN)

         2258
        Isp s.l. (Ns/kg)

         2589
        Isp vac Ns/kg)
    65     (ثانیه )زمان سوزش موتور
    9.73     MNs  ضربه ویژه موتور در خلا


    مزایای قیام نسبت به شهاب-2

    1- برد بیشتر

    2-دقت بیشتر

    3-سطح مقطع راداری کمتر

    4- سکوهای شلیک متنوعتر

    از بین همه این مواردنکته 4 ارزش تامل بیشتری دارد.

    قیام راه دریا را باز میکند.

    همانطور که اشاره شد موشک قیام قابلیت شلیک از سکوهای سیار و ثابت زمینی را دارد . اما مهمترین قابلیتی که در آینده میتوان برای آن در نظر گرفت اینست که این موشک در دریا نیز قابلیت شلیک داشته باشد. بدنه جمع و جور قیام بسیار برای حمل کانتیری بر روی کشتیهای تجاری و نظامی و سکوهای پرتاب زیردریایی مناسب است . مانند تجربه موشکهای آر-27 روسی یا موشک دانوش نیروی دریایی هند.

    البته این نکته تا حدود زیادی از جانب مقامات کشورمان نیز تایید شده و با توجه به اینکه جمهوری اسلامی ایران درصدد دستیابی به فناوریهای پیشرفته دریایی است  حضور موشکهایی در کلاس قیام و یا کلاسهای بالاتر در دریاهای آزاد و آبهای سرزمینی علاوه بر اینکه  نیاز به موشکهایی در کلاس سجیل و شهاب را کاهش میدهد  قدرت مانور موشکی ایران را نیز به نحو موثری افزایش میدهد.

    در نهایت اینکه به نظر نمیرسد که قیام -1 آخرین موشک از این دست ابتکارات باشد. احتمالا برنامه هایی نیزبرای ارتقای موشکهای شهاب-1 و شهاب-2 و حتی شهاب-3 با توجه به تجربه موشک قیام -1 وجود دارد که در آینده ای نه چندان دور در معرض دید جهانیان قرار خواهد گرقت.
    #

    فاتح۱۱۰:                                                                                 

    موشك Fateh-110 يا NP-110  يك موشك بالستيك استراتژيك با برد كوتاه است.اين موشك از يك موتور تك مرحله اي كه با سوخت جامد كار ميكند بهر ميبرد,فاتح 110 موشكي سطح به سطح است كه با استفاده از سوخت جامد توانايي هدف قرار دادن اهدافي در 200 كيلومتري(به گفته برخي منابع 170 كيلومتري)را داراست.فاتح 110 يكي از طرحهايي است كه در صنايع هوا و فضای ايران براي ساخت موشك هاي سوخت جامد و مايع دنبال ميشود.اين موشك در سپتامبر سال 2002 تست نهايي خود را با موفقيت انجام داد.برد ابتدايي اين موشك 200 كيلومتر بود اما در سپتامبر سال 2004 اعلام شد برد آن به 250 كيلومتر افزايش داده شده است و توانايي افزايش دوباره ان در صورت نياز وجود دارد.

  • لحظه برخورد موشک

طبق برخي گزارش ها Fateh-110A بر پايه موشك چيني DF-11A ساخته شده است كه بردي برابر با 300 يا 400 كيلومتر را دارست و توانايي حمل كلاهك هسته اي را دارد.

موشك فاتح 110 از راداري داخلي و الكترو اپتيكالي براي هدايت خود استفاده ميكند كه به آن دقتي بسيار دقيق بخشيده محدوده خطاي اين موشك((CPE فقط 10 متر است.فاتح 110 موشكي فوق مدرن است كه توانايي حمل كلاهكي به وزن 500 كيلوگرم را داراست.طراحي اوليه اين موشك در سال 1997 شروع شد و در سال 2002 وارد خدمت گرديد.

  • ---------------------------------درلحظه بلند شدن از لانچر------------------------------------------------------------


    *

      خصوصيات

      عملكرد: موشك بالستيك استراتژيك

      سازنده: سازمان هوا وفضاي ايران

      پيشرانه:موتور سوخت جامد تك مرحله اي

      طول:8.06 متر

      وزن:3.450 كيلوگرم

      قطر: 0.61 متر

      برد ۲۰۰ :كيلومتر در نوع اول و 250 كيلومتر در مدل بعدي

      سيستم هدايت:رادار داخلي و چشم الكترونيكي

      محدوده خطا:۱۰ متر CPE

      كلاهك: 500 كيلوگرمي

      جايگاه پرتاب:ثابت

      زمان ساخت: 1997

      ورود به خدمت:۲۰۰۲
    *

      عاشورا:

نوامبر ۲۰۰۷، وزیر دفاع ایران، مصطفی محمد نجار، اعلام کرد ایران یک موشک جدید با نام عاشورا با برد ۲٬۰۰۰ کیلومتر را ساخته است. نجار گفت : "جمهوری اسلامی ایران قصد حمله به هیچ کشوری را ندارد. هرگز هم انجام نخواهد داد. اما اگر کسی بخواهد به ایران حمله کند با پاسخ خرد کننده نیروهای مسلح مواجه خواهد شد." اما اشاره‌ای نکرد که این موشک با موشک شهاب ۳ با برد ۲٬۱۰۰ کیلومتر چه تفاوتی دارد.


      او در جمع نیروهای شبه نظامی بسیج و در مانور آنها که همان هفته برگزار شده بود گفت : "ساخت موشک عاشورا، با برد ۲٬۰۰۰ کیلومتر، از موفقیت های وزارت دفاع است.

      به گفته هفته نامه دفاعی جین، عاشورا نشان دهنده دستیابی به موفقیت بزرگ در فناوری‌های موشکی ایران است. این موشک بالستیک میان برد دو مرحله‌ای، به جای فناوری سوخت مایع استفاده شود در موشک شهاب از موتورهای راکت سوخت جامد بهره می‌گیرد که به طور چشمگیری زمان راه اندازی و استقرار موشک را کاهش می‌دهد و از این رو، باعث کاهش مقدار زمان هشدار برای دشمن وافزایش دقت موشک می‌گردد. جین متذکر شده در حالی که توسعه این موشک تشابه‌هایی با موشک شاهین پاکستان دارد اما هیچ گونه شواهدی دال بر تبادل تکنولوژی از قبل با کشور پاکستان یا سایر شرکای مانند کره شمالی، هند و چین وجود ندارد. موشک عاشورا توسط صنایع شهید باقری و تحت نظر گروه صنعتی صنام (گروه ۱۴۰) که بخشی از سازمان صنایع دفاعی ایران محسوب می‌گردد توسعه یافته است.       

موشک سجیل۱و۲:   

موشک سجیل نیز مانند قدر و عاشورا در نیمه دوم دهه 1380 خورشیدی معرفی شده و برخی آنرا برترین موشک بالستیک ایرانی می دانند. گواه این مدعا اعتراف کارشناسان خود دشمن در نبود مشابه خارجی برای سجیل است. سجیل اولین موشک دوربرد سوخت جامد ایران و به احتمال بسیار بالا خط شکن موشک های ایرانی در جهت محو اسرائیل از روی نقشه (در صورت نیاز به استفاده از عامل نظامی) خواهد بود. این به دلیل سامانه پرتاب متحرک با قابلیت حمل موشک آماده پرتاب است.

موشک سجیل

این موشک به دلیل استفاده از سوخت جامد به سرعت و ظرف چند دقیقه آماده پرتاب شده و پس از شلیک نیز پرتابگر آن به سرعت محل را ترک می کند. این ویژگی باعث کاهش احتمال نابودی موشک قبل از پرتاب می شود. همچنین به دلیل شتاب بسیار بالای سجیل امکان ردگیری آن برای دشمن در فازهای اولیه پرتاب بسیار کم و عملآً شانس دشمن برای انهدام سجیل در طی پرواز ناچیز است.
برد سجیل نیز 2000 کیلومتر عنوان و تاکنون در دو نمونه سجیل 1 و 2 معرفی شده که خود نشانگر تلاش صنایع مربوطه برای بهسازی آن است. این موشک از نوع دو مرحله ای بوده که پس از اتمام سوخت مرحله اول، این بخش از موشک جدا شده و مرحله دم روشن می شود. با اینکار بخشی از جرم بدنه که خالی شده و باز اضافه محسوب می شود از موشک جدا شده و به افزایش برد کمک می کند.

سجیل جزو موشکهای از مجموعه موشک های بالستیک کشور است که با خروج از جو و طی مسیر در چنین ارتفاعی به داخل جو بازگشته و با سرعت حدود 10 تا 12 ماخ(حدود3400 تا 4080 متر بر ثانیه) به سوی هدف سرازیر می شود که انهدام آنرا برای تمام سامانه های دفاع هوایی موجود ناممکن کرده است. این نکته نشانگر پیشرفت فناوری موشکی کشور در رسیدن به چنین دستاورد مهمی است. همچنین فناوری سوخت جامد مرکب که در این موشک استفاده شده علاوه بر ویژگی های رانشی مطلوب، عمر انبارداری بالایی را نیز برای این موشک به دنبال دارد.

موشک 23623 کیلوگرمی سجیل، طولی در حدود 17.57 متر، 1.25 متر قطرو سر جنگی به جرم 500 کیلوگرم از نوع جدا شونده دارد. این موشک در زمان 835 ثانیه(13 دقیقه و 55 ثاینه) به بیشینه برد خود می رسد. سامانه های هدفگیری ناوبری و هدایت سجیل دقت بسیار بالایی را برای آن به ارمغان آورده اند که برای این موشک ارزش عملیاتی زیادی را ایجاد کرده است.
سامانه هدایت موشک های بالستیکی که به آنها اشاره داشتیم از نوع کنترل بردار رانش است که با استفاده از تیغه هایی در خروجی پیشران موشک اقدام به تغییر جهت گازهای خروجی از موشک کرده و جهت موشک را تصحیح می نمایند. این سامانه بسیار بهتر از سامانه های متکی به سطوح کنترلی بالک عمل کرده و یکی از عوامل دقت بالای موشکهای ایرانی، بهینه سازی این سامانه در کشور است.

موشک های سوخت مایع با توجه به نیاز به شارژ شدن سوخت در مخازن پیش از پرتاب، زمان آماده سازی زیادی دارند. در این حالت امکان شناسایی موشک پیش از پرتاب وجود دارد. برای رفع این مشکل از سالها پیش سیلوهای زیرزمینی برای پرتاب موشک های بالستیک در نقاط مختلف کشور ساخته شده می توان موشک شارژ شده و آماده شلیک را تا چند ماه در آنها نگاه داشت.

با توجه به تعداد زیاد این سیلوها پس از رسیدن زمان تخلیه هر موشک، تعداد زیادی موشک دیگر در سایر سیلوها وجود دارند که آماده پرتاب هستند. بدین ترتیب از موشک های سوخت مایع کشور نیز می توان برای پاسخ اولیه به اقدام دشمن استفاده نمود.


موشک سجیل

یا علی مدد...



 

                                                                                         


برچسب‌ها: ایران قدرت موشکی جهانی
نوشته شده توسط کاوه در پنجشنبه یکم تیر ۱۳۹۱ |

آثار تخریب شدید ناشی  از  موشک اگزوسه بر روی ناو یو اس اس استارک کاملا مشهود است




اولین بار در سپتامبر 1968 اولین موشک اگزوست به مدل MM38 توسط نیروی دریایی فرانسه در نمایشگاهی در معرض تماشای عموم قرار داده شد بعد از یک ماه دولت فرانسه اعلام کرد که تعداد زیادی از این موشک ها را تولید خواهد کرد.

نمایشگاه بعدی که اگزوست در آن دیده میشد در اکتبر 1970 بود.این نمایشگاه نشان داد که نیروی دریایی آلمان نیز این موشک را انتخاب نموده است.بالاخره اولین پرتاب یک موشک کامل اگزوس پس از چند روز پس از نمایشگاه هوایی پاریس 1971 انجام شد.بعد از این پرتاب دولت بریتانیا تصمیم گرفت نیروی دریایی خود را به این موشک مجهز کند.یونان نیز از سفارش دهنده اگزوست MM38 بود .در واقع انگیزه ساخت اگزوست به حدود سال 1960 برمیگردد. دذر این هنگام مهندسین و طراحان بخش موشک های تاکتیکی آیرواسپیشال ( نورد) احساس کردند که باید با استفاده از طرح هایی چون موشک های M20 و CT20, AS30,AS33 و AS-33 و AS-34 یمک موشک سطح به سطح برای نیروی دریایی بسازند .
در این هنگام توسعه این طرح به کندی پیش میرفت.نابودی Eilath توسط موشک های سطح به سطح روسی به غرب نشان داد که باید در ساخت اگزوست حداکثر سعی خود را نماییند.در بین سالهای 1968 تا 1970 پیشرفت هایی سصریعی در ضمینه اگزوست به انجام رسیده و اولین موشک های عملیاتی در مارس 1972 تحویل شدند. در همان ابتدا مشخص شد که میتوان اگزوست را از هوا و آب پرتاب نتمود.مدل AM-38 برای پرتاب از هواپیما یا هلیکوپتر ,ومدل SM-38 برای پرتاب از زیردریایی ساخته شدند.
از همان ابتدا برا اساس پیش بینی های آینده رادار ها تصمیم گرفته شده تا مسیر پرواز اگزوست به شکل خاصی باشد از همان لحظات نه تنها سنسورهای الکترونیک ان تقویت شدند بلکه بر اساس تصمیمات مهندسین طراح موشک میبایست در چند متری بالای سطح آب پرواز میکرد و آن هم با سرهعت صوت.به این ترتیب احتمال موفقیت موشک در اصابت به هدف و کشف نشدن توسط رادرا دشمن به 100% میرسید. ولی عده بسیاری معتقد بودند که ایمن کار غیر عملی است با این حال تا قبل از 20 نوامبر 1975 از 64موشک پرتاب شده همگی توانستند که در سطح اب پرواز کنند بدون اینکه با اب تماس پیدا کنند با این حال این موفقیت را مدیون سیستم های کنترل الکترونیک اگزوست بودند.
اگر چه اگزوست از راه دوری پرتاب میشود ولی احتمال برخورد آن به کشتی دشمن بیش از 93% است. انواع موشک اگزوست در یک چیز بزرگ مشترک هستند همگی در سطح آب پرواز میکنند.
اگزوست SM-39 در واقع یک ماهی پرنده است.که برای فرار از دست دشمن باید از اب بیرون پریده و در ارتفاع چند متری از سطح آب به پرواز درمی آید.در اولین مرحله پرواز که بستگی به نوع موشک و موشک اندارز دارد موشک در ارتفاع ثابت H1 به سوی هدف پرواز میکند این ارتفاع طوری انتخاب شده که کشف آن توسط رادرا های دشمن غیر ممکن است ولی این ارتفاع برای خود موشک کافی است تا هدف را پیدا کند.در انتهای این مرحله موشک از ارتفاع H1 به ارتفاعH2 پایین می آید تا با نزدیک تر شدن به کشتی دشمن قابل کشف نباشد.

در اخرین مرحله موشک به پایین ترین ارتفاع سقوط نموده و در این حالت سنسورهای الکترونیک آن به طور فعال به جستجوی هدف میپردازند. این سیستم جستجو گر الکترونیک بسته به این که  موشک از چه فاصله ایی( بین 3 تا 40 کیلومتری) پرتاب شده و میتواند در انتهای فاز 1 یا 2 به کار بیفتد. فاز 3 دارای اهمیت زیادی است زیرا اگر موشک کمی دیر تر از موئد مققر وارا داین فاز شود به کشتی دشمن برخورد نکرده و از بالای آن عبودخواهد اکرد. برای رفع این اشکال موشک مجهز به یک فیورز مجاورتی است که در صورت لزوم موشک را بالای عرشه دشمن منفجر نمودهو به تجهیزات نظامی آن آسیب وارد میکند.
این شکل نشان میدهد که در فاز 3 جستجوی هدف شروع شده و تصحیح لازم بر روی مسیرپرواز موشک انجام میگیرد علت هم این است که به دلیل فاصله زمانی که بین پرتاب موشک و رسیدن آن به هدف وجود دارد ,هدف کمی به جلو حرکت نموده و از نقطه اولیه دور شده است.


شکل ساختمانی موشک های اگزوست:
1-محل تجهیزات دم
2-موتور بوستر
3-موتور کروز
4-سرجنگی
5-بخش لاجیک 6-ژیروی عمودی 7-ارتفاع سنج رادیویی 8-مرکز پراسینگ فرامین هدایتی 9-اتوپیلوت 10- آنتن ارتفاع سنج رادیویی  11- ژیروی محوری (تمام ابعاد بر حسب میلیمتر هستند)

مسیر پروازی اگزوست:
1- فاز پرتاب
2-فاز کروز
3- فاز ابتدایی نزدیک شدن به کشتی
4- فاز انتهایی نزدیک شدن به کشتی 5- فاز جستجو برای پیدا کردمن موقعیت هدف  6- پرتاب از هلیکوپتر یا هواپیما (AM )  7- پرتاب از کشتی یا ساحل ( MM ) 8- پرتاب از زیر زیر دریایی ( SM)  9- H1  10- H2
11- هدف  12- H3
فاز های پرتاب موشک اگزوست




مشخصات موشک اگزوست MM38

موشک در مقر پرتاب
طول: 5.4 متر
پهنا: 1.24 متر
بلندی: 1.13 متر
وزن:1750  کیلوگرم
موشک:
طول: 5.21 متر
قطر بدنه 0.348 متر
طول بالک ها: 1.004 متر
وزن ها
به هنگام پرتاب: 735 کیلوگرم
سرجنگی:165 کیلوگرم

اتوپیلوت:
نوع: ADAC
سازنده: الکترونیک مارسل داسلت شامل رادار تک پالس اکتیو و تثبیت افقی لب فرستنده
ردیف فرکانس: باند 1 8 تا 10 گیگا هرتز
حداکثر فاصله برای به کار اندازی سیستم های هدف یاب: 24 کیلومتر
مشخصات ECM:
قابل هدایت توسط مرکز جداگانه یا توسط سیستم های الکترونیک خود موشک قابل کنترل در هوای مه آلود و پر از پارازیت دشمن واحد اینرشال شبیه به مدل RE576 که توسط تامسون CSF برای موشک کوموران AS34 ساخته شده با دو ژیروی ارتفاع سنچ و 3 شتاب سنج.

ارتفاع سنج راداری:
سازنده:TRT
نام: AHV-7
نوع: رادار CW (موج پیوسته) با مودلاسیون FM یا فرکانس.(نوع کاملتری از ارتفاع سنج های راداری AHV-5 و AHV-6 که بر روی کنکورد و جاگوار استفاده شده است.
سرجنگی:
نوع: کلاسیک
وزن با فیوز: 165 کیلوگرم  ----- فیوز ها: فیوز تاخیری و فیوز مجاورتی که توسط اتوپیلوت کنترل میشود.

بوستر:
نام: Epervier
سازنده: Service des Poudres

سوخت: 100 کیلوگرم پودر ایزولان با مدت زمان کار کار بوستر 2.4 ثانیه. --- ایمپالس کل: 220000 نیوتن x ثانیه.

 این موشک در جنگ فالکلند از یک جنگنده آرژانتینی شلیک شده و باعث غرق شدن ناو جنگی انگلستان گشت و در جنگ نفتکش‌ها در جریان جنگ ایران و عراق در سال ۱۹۸۷ یک جنگنده میراژ اف-۱ عراقی با شلیک دو موشک اگزوسه ناوچه امریکایی یواس‌اس استارک را غرق کرد.

نحوه مقابله ایرانیان در برابر موشک اگزوست عراقی ها :

براي مقابله با هواپيماهاي  سوپر اتاندارد و موشک اگزوست ، جلساتي در «قرارگاه دريايي نوح نبي (ع)» برگزار شد و كارشناسان نظامي ارتش ، سپاه وجهاد سازندگي ايده‌ها و پيشنهادات خود را اعلام كردند.
از بين طرحهاي ارائه شده پيشنهاد يكي از رزمندگان سپاه پاسداران انقلاب اسلامي به نام«حسين قاسمي »با توجه به ساده و كم هزينه بودن پذيرفته شد. ايده ايشان به اين شكل بود كه:

مقدار زيادي ميله گرد آهن نمره‌ي 14 و صفحات بزرگ فلزي شناور از جنس يونوليت تهيه شود و روي هر قطعه يونوليت شناور كه طول و عرضش 3 متر در 2 متر بود، 30 الي 40 شاخه ميلگرد را به صورت عمودي نصب كنند
و اين قطعات خارپشتي شناور را در اطراف كشتي‌ها و شناورهاي ايراني كه در خليج فارس تردد مي‌كنند، رها سازند.

در اولين استفاده آزمايشي از اين قطعات، موشك اگزوست شليك شده از يكي از هواپيماهاي سوپر اتاندارد كه براي انهدام كشتي‌هاي ايراني شليك شده بود
به جاي اينكه به كشتي اصابت كند به يكي از همين قطعات شناور در اطراف كشتي خورد و آن را منفجر كرد.

موشكهاي شليك شده‌ي بعدي هم به همين شكل از كشتي منحرف شدند و حملات هوايي دشمن درآبهاي خليج فارس ناكام مي‌ماند.
ابتكار مزبور تكميل شد و در گستره‌ي وسيعي با موفقيت به كار برده شد. 

منبع : سنترال کلوبز

نوشته شده توسط کاوه در یکشنبه ششم فروردین ۱۳۹۱ |


جمهوری خلق چین در سال 1959تکنولوزی موشک SS-N-2 Styx (استایکس ،در افسانه های یونان نام رودخانه ای است ) رااز کشور شوروی سابق دریافت کرد و تولید آن رادر 1974 آغاز کرد .موشک روسی SS-N-2 Styxدر سال 1967 توسط نیروی دریایی مصر علیه نیروی دریایی مصر ودرسال 1971 توسط هند علیه پاکستان وتوسط ایران علیه عراق به کار گرفته شد  .
کپی چینی موشک SS-N-2 Styx که در دو نمونه ساحل به دریا با نام (موشکهای معروف کرم ابریشم ) CSS-C-2 Silkworm and CSS-C-3 Seersucker و نمونه ای که به وسیله کشتی شلیک می شود CSS-N-1 و   توسط دو طرف جنگ ایران وعراق به کار گرفته شد .پیشرفتهای تکنولوزیکی چینی ها در زمینه تولید موشکهای C-801/SARDINE وC-802/ SACCADE مانع از ارتقاع نسل اولیه موشکهای   CSS-N-1 SCRUBBRUSH ASCM شد گزارشهای منابع غربی حاکی از این است که در سال 1996 ایران اقدام به تولید بومی موشکهای ضد کشتی میان برد FL-10برپایه موشکهای FL- 7یا FL-2با همکاری تکنولوزیکی چینی ها کرده است.

موشک ضد کشتی اچ وای 2 یا کرم ابریشم در چین با نام پین بینگ خوانده می شود سالهاست که در درگیریها دریایی در جهان به ویزه در جنگ نفت کشها بکار گرفته شده است .نام کرم ابریمشم توسط منابع غربی برای دو مدل موشک اچ وای 1 و اچ وای 2بکار می رود اما در چین انرا سی 201 می نا مند.

کرم ابریشم بر پایه موشک ضد کشتی شانگ یو یکی از موشک روسی اس اس ان 2 استایکس است.

مصر و سوریه از نمونه روسی این موشک در درگیری های شان بر علیه اسرائیل استفاده کردند.اولین در گیری موفق موشکی بین کشتی ها در سال 1967 با شلیک 4فروند موشک استایکس بر ضد ناوشکن اسرائیلی ایلات اتفاق افتاد.در این درگیری ایلات غرق شد و فصلی نو در تاریخ جنگ های دریایی گشوده شد .استایکس های روسی ثابت کردند که میتوان یک شناور مدرن را از راه دور و تنها با شلیک موشکهای دریا پرتاب غرق نمود.

کرم ابریشم در انستیتوی مکانیک چین و  زیر نظر یک دانشمند چینی به نام سیم هسو شن توسعه یافت.در جنگ اول خلیج فارس عراق از این موشک به عنوان یک موشک زمین به زمین در کویت استفاده کرد.در 25 فوریه 1995 یک سایت زمینی عراق 2 موشک کرم ابریشم به سمت ناو رزمی امریکایی میسوری و ناوهای اسکورتش جارت و گلاوستر شلیک کرد .یکی از اینها توسط موشک سی دارت شلیک شده از گلاوستر شکار شد و دیگری خطا رفت و در دریا افتاد.

ایران نیز در جنگ نفت کش ها از این موشک بر علیه نفت کش ها و همچنین تاسیسات کویت استفاده کرد.در سال 1988 چین فروش کرم ابریشم به ایران را متوقف کرد اما ایران توانایی ساخت  انرا به دست اورده بود.

موشک اف ال و موشک اس وای نیز که از خانواده همین موشک هستند در غرب عموما کرم ابریشم نامیده می شوند.درحقیقت همه این موشک ها شبیه هم هستند .اگرچه کرم ابریشم از نظر فنی و کارایی ضعیف تر از موشک های پیشرفته تر چون اگزوست و هارپون است اما کلاهک بزرگ ان این اطمینان را به شلیک کننده می دهد که در صورت اصابت کرم ابریشم به هدف کار هدف ساخته است.

امروزه موشکهای کرم ابریشم را می توان از پرتاب کننده های مختلفی مانند کامیونهای زمینی یا قایقهای موشک انداز و ...شلیک کرد.
ماجرای استفاده از کرم ابریشم توسط ایان :
آمریكا به بهانه حفظ امنیت خلیج فارس و پشتیبانی از صدور نفت كشورهای حوزه خلیج فارس به كشورهای غربی و صنعتی، تعدادی از ناوهای جنگی خود را در این منطقه مستقر كرده بود. این ناوها كه از پیشرفته‎ترین ابزارهای جنگی به شمار می‎آمدند به جدیدترین دستگاه‎ها و سیستم‎های دفاعی مجهز بودند. هواپیماهایی كه در عرشه این ناوها آماده پرواز بودند هر لحظه می‎توانستند در كم‎ترین زمان ممكن، به سمت هدف‎های خود به پرواز در آیند و عملیات جنگی لازم را انجام دهند. با وجود این تجهیزات، نیروهای آمریكایی احساس امنیت كامل می‎كردند و با قدرت تمام حضور خود در منطقه را به نمایش می‎گذاشتند. آنان بدون توجه به مقررات بین المللی، حتی به حریم آب‎های ساحلی ایران نیز به راحتی تجاوز می‎كردند.
اما در سحرگاه دوشنبه 16 آذر ماه نیروهای دلاور ایرانی یك فروند موشك از نوع معروف به كرم ابریشم را به سوی یكی از ناوهای نظامی آمریكا مستقر در آب‎های خلیج فارس شلیك كردند و آن را هدف قرار دادند. این حمله باعث وارد آمدن خساراتی به ناو آمریكائی شد و افراد مستقر در آن را كاملاً غافل گیر كرد.

مشخصات:

وزن        2988 کیلوگرم

طول        7.36 متر

عرض      76 سانتی متر

حداکثر سرعت      0.85 ماخ

برد          95-150 کیلومتر

وزن کلاهک     513 کیلوگرم

پیشرانه        یک بوستر سوخت جامد به همراه یک موتور جت
نوشته شده توسط کاوه در شنبه بیستم اسفند ۱۳۹۰ |

تاو (BGM71) موشکی است ضد تانک که برای انجام عملیات های ضد زره طراحی شده است.تاو را باید به جرات یکی از بهترین موشک های ضد تانک جهان نامید که تا به امروز بیش از 66000 فروند از ان به 44 کشور دنیا از جمله ایران صادر شده است.تاریخچه تاو به اواخر دهه 60 میلادی برمیگردد.زمانی که بیش از نیم میلیون تانک شوروی در کنار مرز های اروپای غربی صف کشیده بودند تا در صورت تبدیل جنگ سرد به جنگ گرم به داخل خاک کشور های عضو ناتو سرازیر شوند.در ان زمان کمپانی ریتیان امریکا دست به طراحی تاو زد.تاو در سال 1973 تحویل ارتش امریکا شد و همچنان نیز در حال تولید میباشد.


تاو به روش هدایت سیمی هدایت میشود.خود موشک تاو درون محفظه مخصوصی قرار دارد.در هنگام شلیک این موشک بالچه های خود را که شامل چهار عدد در عقب موشک و چهار عدد در جلوی موشک است را باز میکند.دو رشته سیم که از یک طرف به لانچر و از طرف دیگر به موشک متصل است وظیفه ی هدایت موشک را دارند.کاربر موشک که از درون سایت هدف گیری هدف را نشانه رفته است به وسیله همین دو رشته سیم که طولشان به اندازه برد موشک است فرامین اصلاح مسیر را به موشک منتقل میکند.از این لحاظ گهگاه به این سبک هدایت روش هدایت همزمان نیز گفته میشود.


تاو دارای انواع مختلفی است که شامل TOWA/C/D/E میباشد.TOWA یا بیسیک تاو اولین مدل این موشک دارای برد 3000 متر میباشد.در دیگر مدل های تاو از یک سرجنگی 2 مرحله ای که به صورت پشت سرهم منفجر میشود استفاده شده تا بتواند هر زرهی را نابود کند.البته موشک تاو بی عیب نیست.عدم هدایت خودکار و عدم توانایی کافی در شب و اب و هوای بد و نیاز به هدایت مستقیم کاربر از جمله عیب های تاو هستند.شاید همین مشکلات تاو نیروی زمینی امریکا را بر ان داشت تا موشک ضد تانک هلفایر AGM114 را برای هلیکوپتر های اپاچی توسعه دهد.با وجود این تاو به دلیل تعمیر و نگهداری اسان و قیمت کم همچنان موشک محبوبی است و در کشورهای زیادی چون امریکا و ایران و پاکستان و اسراییل و ترکیه و ژاپن و حدود 40 کشور دیگر همچنان خدمت میکند.تاو را میتوان از انواع تجهیزات زمینی چون تانک و نفربر و جیپ و حتی از روی زمین شلیک کرد.علاوه بر اینها تاو از هلیکوپتر های زیادی چون کبرا و فنک و MD500 و چند هلیکوپتر دیگر قابل استفاده است.معمولا هر هلیکوپتر میتواند 4 تا 8 موشک تاو را حمل کند.از تاو در درگیری های نظامی بسیاری استفاده شده که مهمترین انها جنگ ایران و عراق و جنگ خلیج فارس 1991 و 2003 میلادی و حمله نظامی امریکا به افغانستان و درگیری های بالکان 1999 است.

نوشته شده توسط کاوه در جمعه بیست و هشتم بهمن ۱۳۹۰ |


این سلاح مخصوص ضد ادوات و سبک زرهی و تانک های میادین جنگ ساخت SAA BOFORS DYNAMCSدر ماه می 2002 به عنوان نسل جدید سلاحهای سبک ضد تانک ارتش انگلیس انتخاب شد . این سامانه قابل حمل به وسیله نفر با برد کوتاه که از سامانه شلیک کن فراموش کن (FORGET FIRE-AND )  بهره می گیرد قرار شد در سال 2006 وارد ارتش انگلیس شود . این سامانه جایگزین LNSYS LAW-80 خواهد شد . تولید این سامانه سرمایه گذاری مشترک بین انگلیس و سوئد است . پیش بینی میشود 20 هزار قبضه از این سلاح ها برای نیروی زمینی انگلیس و نیروی هوایی و تفنگداران دریایی سلطنتی این کشور مورد نیاز باشد .



گروه سازنده (MBT LAW ) :تولید موشک و لانچر پرتاب کننده این سامانه هر دو در SAAB BOFORS DYNAMICS   واقع در اسکیلس تونا و کارلس کوگای سوئد صورت می گیرد . این سامانه از تخصص های به کار گرفته شده در سامانه های ضد زرهی نظیر سامانه CARL – GUSTAF  سلاح مورد استفاده در فضاهای محصور AT4 CS  و موشک ضد تانک BILL  بهره می گیرد . صنایع پدافند هوایی THALES  شریک اصلی انگیس گروه سازنده سامانه M.B.T LAW  را متشکل از 14 پیمانکار غربی هدایت می کنند . مونتاژنهایی و آزمایش این سلاح در تاسیسات صنایع پدافند هوایی THALES  انجام می گیرد . یک سرباز براحتی می تواند این سلاح را از وضعیت آتش دراورد و کمتر از پنج ثانیه آن را برای شلیک آماده کند .لانچر این سامانه با کالیبر 150/115 میلی متری از مواد مرکب ساخته شده است . یک وربین اپتیکال دستگاه پرتاب تاشو و مکانیسم آتش و دستگیره جعبه باتری و بند مخصوص حمل سلاح به لانچر متصل است . ریلی که روی لانچر قرار دارد برای نصب دوربین دید در شب تعبیه شده است .

کارکرد سلاح :فرد شلیک کننده می تواند به دفعات در صحنه در گیری از این سلاح استفاده کند . برد موشک این سلاح 20الی 160 متر است . اگر یک هدف غیر منتظره در برابر فرد شلیک کننده ظاهر شود  می توان موشک را فورا و بدون هدف گیری به سمت آن پرتاب کرد . موشک این سلاح بسیار نرم شلیک میشود وهیچگونه فشاری به فرد شلیک کننده وارد نمی آورد . با این سلاح می توان از فضاهای محدود نظیر داخل ساختمان ها وسایل نقلیه و تمام وضعیت ها شلیک کرد زاویه پرتاب این سلاح از منفی 45 تا مثبت 45 درجه است از زمانی که موشک این سلاح شلیک میشود تا رسیدن به هدفی که در 400 متری قرار دارد فقط 2 ثانیه زمان میبرد . سرعت اولیه موشک هنگام خروج از دهانه لانچر 40 متر در ثانیه و حداکثر سرعت آن زیر سرعت صوت است .

هدایت سلاح :در روش خط محاسبه ای فرد شلیک کننده به وسیله دوربین به مدت 3 ثانیه هدف مورد نظر را رد یابی میکند . پس از یافتن هدفها  سامانه الکترونیکی هدایت موشک جابه جای او را ثبت کرده  و حرکت موشک به سمت موقعیت پیش بینی شده را محاسبه میکند نیازی نیست که فرد شلیک کننده مسافت و سرعت حرکت هدف را نظیر تانک در حال حرکت را اندازه گیری کند . بعد از شلیک موشک به طور خودکار به سمت هدف حرکت میکند .

نحوه کارکرد :برای هدف قرار دادن تانک و ادوات زرهی سنگین از روش حمله به بخش فوقانی استفاده میشود که در آن برجک زرهی  این ادوات مورد هدف قرار میگیرد در این روش موشک شلیک شده یک متر بالا تر از خط نشانه دوربین حرکت میکند و حس گرایی موشک است که آن را به سمت برجک هدایت میکند . اما برای هدف قرار دادن ویایل نقلیه سبک ساختمان ها و انبارهای مهمات از روش حمله مستقیم استفاده میشود در این روش موشک شلیک شده مستقیما  در مسیر خط نشانه به سمت هدف حرکت میکند . سامانه فیوز این موشک غیر متصل است و بر اثر برخورد کلاهک آن به هدف بعد از یک تاخیر کوتاه منفجر میشود .

ویژگیهای کلاهک موشک :موشک این سلاح دارای یک حس گر چشمی و یک حس گر مغناطیسی فعال است که فعال کننده فیوز مجاور خود میباشند . قبل از آغاز به کار کالهک این موشک اطلاعات به دست آمده از این حس گرها تجزیه و تحلیل میشود تا با مقیاس  هدف مربوطه تطبیق داده شود این کلاهک حتی نسبت به اهدافی که از جنس آلومینیوم هستند و اهداف نیمه پنهان هم فعال میشود .
نوشته شده توسط کاوه در چهارشنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۰ |


اریکس یک موشک هدایت شونده ضدتانک نیمه خودکار با هدایت سیمی و فرمان به خط دید کوتاه برد است که شرکت اروپایی ام.بی.دی.ای( ائرواسپیشیال – ماترا میسایلز سابق) برای استفاده نیروهای پیشرو پیاده و نیروهای ویژه در کلیه عوارض جغرافیایی و فضاهای بسته نواحی شهری تولید کرده است. این موشک تنها سامانه موشکی مخصوص پیاده نظام است که قابل حمل بود و یک نفر آن را بکار می گیرد.  اریکس قابلیت استفاده علیه سنگرهای بتونی و پناهگاهها را داراست و به همین دلیل سلاح مطلوب استقرار سریع و نیروهای ویژه، کماندوها و دسته های پیاده در عملیاتهای ضدتانک و پشتیبانی آتش چندمنظوره علیه طیف وسیعی از اهداف زمینی است. البته امکان بکارگیری آن تا حدودی علیه اهداف پروازی که در ارتفاع پایین مانور می کنند نیز وجود دارد.



ادامه مطلب
نوشته شده توسط کاوه در چهارشنبه نوزدهم بهمن ۱۳۹۰ |