آلمان غربی با بررسی تفنگ FAL و همچنین نمونه اسپانیایی این تفنگ با نام CETME موفق شد که تفنگ افسانه ای G3 را طراحی کند که الحق یکی از برترین طرح های تفنگ های هجومی در جهان می باشد. تفنگ G3 در سال 1959 به تولید انبوه رسید و در اختیار ارتش آلمان غربی قرار گرفت. به زودی این تفنگ به یک تفنگ محبوب در سراسر جهان تبدیل شد و از زمانی که این تفنگ وارد میدان شد ، کم کم تفنگ FAL کنار گذاشته شد. همان طور که در ادامه نیز خواهیم گفت ، خط تولید و استفاده از G3 در کشورهای زیادی کماکان ادامه دارد ، ولی FAL امروزه به جز در آمریکا و برزیل در کشور دیگری تولید و استفاده نمی شود. علت محبوبیت G3 به نسبت FAL را می توان در این موارد خلاصه نمود: تفنگ G3 تفنگی ارزانقیمت و کارآمد بود و به نسبت FAL از سادگی ساختار بیشتر برخوردار بود. کوچکتر بودن و سبکتر بودن G3 به نسبت FAL و قابلیت های اطمینان این تفنگ سبب شده بود که در ارتش های زیادی از G3 به جای FAL استفاده کنند. تفنگ FAL به نسبت G3 دارای ساختمانی پیچیده تر ، قیمتی گرانتر و کمی سنگینتر بود و لگد آن نیز کمی بیشتر از G3 بود و حدود 10 سانتیمتر بلندتر از G3 بود. این بود که با ورود این تفنگ به میادین نبرد به سرعت جایگزین FAL شد. 

تفنگ G3 تقریبا 10 سال پس از تفنگ AK 47 وارد میادین نبرد شد. سوالی که اینجا مطرح می شود این است که آیا AK 47 برتری خاصی نسبت به G3 دارد که بیشتر از G3 در ارتش های جهان به کار گرفته شده است ؟؟

پاسخ این سوال این است که هر یک از این دو سلاح کاربرد و ویژگی های خاص خودش را داشت که البته دیگری از وجود آن بی بهره بود. AK 47 دارای قدرت و حجم آتش بیشتری نسبت به G3 بود ، سبکتر بود ، ارزانتر بود ، ساده تر بود ، قابلیت اطمینان فوق العاده ای داشت. اما در مقابل تفنگ G3 نیز بسیار دقیقتر از AK 47 بود ، G3 دارای قدرت و انرژی و برد موثر بیشتری نسبت به AK 47 بود ، G3 از نظر ارگونومی بسیار بالاتر از AK 47 بود. نکته دیگر اینکه هر یک از این دو تفنگ برای منظور خاص خود ساخته شده بودند. AK47 به منظور برطرف ساختن نیازهای ارتش شوروی طراحی شده بود در حالیکه G3 با استانداردهای ارتش های غربی طراحی شده بود. هیچ کدام از این دو تفنگ نیز کاملا برتر از تفنگ دیگر نیست و هر یک دارای مزایا و معایب خاص خود می باشد. علت نفوذ بیشتر AK 47 به نسبت G3 نیز در این است که تفنگ AK 47 توسط شوروی طراحی شده بود و شوروی یکی از دو ابرقدرت آن زمان بود ، به همین دلیل تفنگ معروف خود را به کشورهای زیادی صادر کردند. درحالیکه تفنگ G3 هرچند به کشورهای زیادی صادر شد ، ولی عملا نتوانست به میزان AK 47 در کشورهای دیگر نفوذ کند.

در هر صورت تفنگ G3 از آغاز تولید تا کنون به بیش از 70 کشور جهان صادر شد و کشورهایی نیز امتیاز تولید این تفنگ در داخل را از کارخانجات هکلر کخ آلمان دریافت کردند. با آنکه بیش از 50 سال از آغاز اولین نمونه های این تفنگ می گذرد ، هنوز هم تولید این تفنگ در نمونه های مختلف در کشورهای زیادی همچنان ادامه دارد. علت این امر نیز این است که طرح تفنگ G3 واقعا طرحی کامل و بی نقص است و می تواند به عنوان طرحی برای تولید تفنگ های به روز شده باشد. کشورهای زیادی در جهان این تفنگ را به روز کرده اند و از آن کماکان استفاده می کنند.فنگ HK 51 یکی از بهترین نمونه های G3 به شمار می رود. در این نمونه لوله تفنگ از ترکیبات فولاد سنگین ساخته شده است که بسیار دیر داغ می کند. از این مدل هم در نقش تفنگ هجومی و هم در نقش تفنگ SAW نیز استفاده می شود. این تفنگ در دو نوع ادائه شده است ، مدل اول که با خشاب تغذیه می شود و مدل دیگر که با نوار فشنگ تغذیه می شود.
  تولید G3A3 در ایران متوقف شده است. اما مدل های جدید با امکانات جدید کماکان در حال تولید است.

نمونه های جدید ایرانی در دو مدل تولید شده است: یک مدل تنها به صورت نیمه خودکار شلیک می کند و حالت شلیک رگبار ندارد ولی در عوض سیستم ماشه آن به صورت Speed Fire طراحی شده است و می تواند با سرعت گلوله های پی در پی را شلیک کند و حجم آتش مناسب و دقت بسیار عالی دارد. یک مدل دیگر نیز مجهز به دوربین دقیق زن است و هم در حالت رگبار و هم در نیمه خودکار شلیک می کند. هر دو این مدلها بسیار کم لگد هستند. به صورتی که لگد این ها به صورت کاملا نرم و عادی احساس می شود. لگد کم این مدلها باعث افزایش دقت آنها شده است. عملکرد کلی این دو مدل نیز بسیار نرم و روان است. (برخلاف G3 های قدیمی)

کالیبر 7.62 در 51 م م این سلاح امروزه به یکی از کالیبرهای قوی و مورد نیاز در افغانستان تبدیل شده و نیروهای انگلیسی و امریکایی به شدت از این کالیبر استفاده می کنند .این کالیبر براحتی می تواند در جلیقه های ضد گلوله اثر کند. ژ-3 های نیروهای ارتش ترکیه هم از مدلهای جدید و دارای دوربین های دید در شب مناسبی هستند و در درگیری با نیروهای شورشی کرد بسیار مورد استفاده قرار می گیرند . قدرت کشتندگی و برد ژ-3 به هیچ عنوان قابل مقایسه با کلاش و سلاحهایی با 5.56 م م نیست ! برد موثر بین 400 تا 600 !

هر چی سلاح جدید در نیروهای مسلح تولید و بکار گرفته بشه هیچ وقت نیاز به کالیبر 7.62 در 51 م م رو رفع نخواهد کرد و بهترین گزینه برای این کالیبر ژ-3 است .


معایب G-3

وزن بسیار زیاد اسلحه که باعث میشود فرد سرعت تحرک کمی داشته باشد و دست تیر انداز به سرعت خسته شود.
نصب لوازم جانبی مثل دوربین و دو پایه وخشاب 30 تیری و نارنجک انداز 20 میلیمتری و لوله ی جوفی که وزن اسلحه را تا حدود 5.5 الی 6 کیلو بالا میبرد .

این وزن وحشتناک برای نیروهای غواص و هوابرد و واکنش سریع یک کابوس است.

وزن استاندارد وعلمی اسلحه امروزی نباید بیشتر از 3.5 الی 4 کیلو باشد.

تغذیه 20 تیری و کم که باعث میشود تعداد خشاب گذاری زیاد شود و این مساله در هنگام درگیری بسیار خطرناک است وفرد باید تعداد بیشتری خشاب باخود حمل کند و باعث میشو فرد وزن بیشتری را تحمل کند.این تعداد فشنگ در خشاب اصلا کافی و مناسب نیست.

سرعت کم در خشاب گذاری وگلنگدن بسیار سفت و سخت و قرار گرفتن گلنگدن در یک سمت که قابل استفاده برای همه نمی باشد و سرعت عملکرد بسیار پاین در مواقع قافلگیر شدن.

زمان استاندارد برای خشاب گذاری و مسلح کردن واز ضامن خارج کردن و نشانه روی 4.5 الی 5.5 ثانیه میباشد که در ژ-3 8 الی 10 ثانیه هم طول میکشد.

نداشتن دستگیره حمل که استفاده وحمل و جابه جایی از اسلحه را تا حدودی مشکل و خسته کننده میسازد.

گیرکردن بسیار بسیار بسیار زیاد اسلحه که در یک خشاب 20 تیری به 2 الی 4 تیر هم میرسد که واقعا فاجعه در صنعت اسلحه و مهمات سازی به شمار میرود.
این مشکل خیلی خیلی بزرگ به قیمت جان بسیاری از نظامیان ما در جنگ 8 ساله منجر شد.

گیر استاندارد در ناتو و ارتش ایالات متحده 6 تیر در هر 1000 شللیک میباشد که جای بسی تامل دارد.

طول بسیار زیاد ودست و پا گیر بودن اسلحه که تحرک را از فرد در درگیریهای شهری وهنگام استفاده از نفربر و جاهایی که محدودیت فضا دارند میگیرد و نیروهای غواص و تکاور و هوابرد و
زرهی نمیتوانند به راحتی از ان استفاده کنند.

طول استاندارد اسلحه های امروزی زیر 95 سانتی متر است ولی طول ژ-3 بیش از 1 متر است.


نوشته شده توسط کاوه در شنبه دهم دی 1390 |